Met honden leven

 

L e v e n   m e t   d i e r e n 

 

Wij leven in Den Haag in een oud pand met een tuin dicht bij het strand en de duinen waar ook onze  dagelijkse wandelingen plaatsvinden.

 

Mijn leven kent periodes met en zonder honden maar geen zonder dieren. Van groot naar klein heb ik, behalve met honden, mijn leven gedeeld met paarden, katten, fretten, konijnen, hamsters, ratten, muizen, vogels en vissen. Ik heb 20 jaar katten gehad, waarvan 10 jaar Abessijnen geshowd en gefokt, één keer het alfabet door, onder de catterynaam ‘Asprospotamos’. Ook met fretten, heerlijke dieren, ben ik door de bossen gestruind, heb diverse nesten gefokt en ze zelfs met succes geshowd. 12 jaar mocht ik mijn leven delen met Aphrodite, een Hannoveraanse merrie. De herinneringen aan de tochten met haar door duinen en langs het strand samen met de honden blijven als parels voor altijd in mijn herinnering bewaard.

 


H o n d e n

 

Er zijn inmiddels een hele boel honden in mijn leven gekomen en het is hier niet de plek om ze allemaal stuk voor stuk op te noemen. Van ieder van hen heb ik mogen leren, door vreugde en door verdriet.

Na een aantal jaren zonder hond was er in 2003 innerlijk en uiterlijk weer ruimte voor. Mijn keuze viel toen op de Parson Russell Terrier. Over Flip en de avonturen die ik met haar mocht beleven zou ik een boek kunnen schrijven. Eén ding was zeker, Flip was geheel niet geschikt voor de fok en de show.

 

F o k k e n   e n   g e d r a g 

 

Het fokken van dieren heb ik altijd behalve als enorm plezierig met name als een grote verantwoordelijkheid ervaren, het fokken van honden in het bijzonder. Dat bleef voorlopig een droom. Maar omdat ik inmiddels best wat ervaring had met het fokken van andere dieren durfde ik in 2007 de stap te nemen mij op het fokken van honden, dat wil zeggen, je wilt eerst eens een keer één nestje fokken, voor te bereiden. Ik vroeg bij de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland een kennelnaam aan. De Parson Russell Terrier teef die ik toen kocht en de teven erna bleken uiteindelijk allemaal om gezondheidsreden of door hun karakter niet geschikt te zijn voor de fok. Het was een periode van leren, veel over gezondheid, nog meer over gedrag.

 

Onze honden leven als roedel in huis. Dat betekent geen scheiding in aparte kennels, behalve als er loopse teven zijn. Zo heb ik moeten leren hoe ik als roedelleider bij voorbeeld agressie voorkom en de hele roedel in balans houd. De essentie van communicatie met honden  heb ik van Cesar Millan en Maja Maïke Nowak mogen leren, via lichaamstaal, energie en mentale communicatie. 

(Meer over  psychologie, gedrag en opvoeding op de pagina 'De Tibetaanse Spaniel')

 

 

 

D e   T i b e t a a n s e   S p a n i e l

 

Toen ik in 2011 min of meer per toeval voor het eerst tegen een nestje Tibbies aanliep, en natuurlijk de moeder ervan, was ik  meteen gegerepen door dit ras. Uit dit nest stamt Hugo, onze eerste Tibbie. Ik kende Tibetaanse Spaniels behalve twee exemplaren die ik eind jaren '80 heel vluchtig had ontmoet alleen maar van foto’s uit hondenboeken.

Vanaf die tijd ben ik me meer en meer in het ras gaan verdiepen, een proces dat nog steeds voortduurt...

(Meer over dit unieke ras op de pagina 'De Tibetaanse Spaniel')




 

  

 

September 2014,

Baptiste